Η εν λόγω περιοχή υδροδοτείται για πάνω από δέκα χρόνια από ιδιωτικό δίκτυο με γεωτρήσεις, το οποίο όμως με εντολή της διεύθυνσης Υγείας της Νομαρχίας πρέπει να σφραγιστεί, καθώς το νερό κρίνεται ακατάλληλο ακόμη και για οικιακή χρήση.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των αναλύσεων, στο νερό που τρέχει από τις βρύσες 5.000 και πλέον νοικοκυριών, βρέθηκαν υπερβάσεις νιτρικών και επικίνδυνων βακτηρίων που ευθύνονται, όπως λένε οι επιστήμονες, για σοβαρές μολύνσεις του οργανισμού.

Το εν λόγω γεγονός καθιστά αναγκαία και επιβεβλημένη τη διακοπή της ύδρευσης από το ιδιωτικό δίκτυο γεωτρήσεων, το οποίο είναι γνωστό ότι επηρεάζεται και από τις εγκαταστάσεις του πρώην εργοστασίου φυτοφαρμάκων.

Οι αναλύσεις στα δείγματα νερού, που ελήφθησαν από τρία διαφορετικά σημεία της Νικόπολης, έγιναν από την ΕΥΑΘ, και τα αποτελέσματα που κοινοποιήθηκαν ήδη στη διεύθυνση υγιεινής της ΝΑΘ σήμαναν συναγερμό στους κατοίκους και το δήμο Σταυρούπολης.

Στην περιοχή της Νικόπολης οι κάτοικοι είναι στην πλειοψηφία τους εργαζόμενοι με χαμηλά εισοδήματα, μετανάστες και ελληνοπόντιοι. Δηλώνουν εξοργισμένοι από το γεγονός ότι τόσο χρόνια κανείς δεν νοιάστηκε για την ποιότητα του νερού που αναγκάζονται να πίνουν, ενώ από την άλλη αρνούνται να πληρώσουν τα τριπλάσια για τη σύνδεση των σπιτιών τους με το δίκτυο της ΕΥΑΘ.

Ο Δήμαρχος Σταυρούπολης, Σάββας Σερασίδης, δήλωσε ότι ανάλογες μετρήσεις στο νερό της Νικόπολης έγιναν προσφάτως και από τον δήμο και απέδειξαν την ακαταλληλότητά του.

“Ενημερώσαμε με έγγραφο τους κατοίκους για τα νέα αποτελέσματα και θα κάνουμε τον παν για να πειστούν ότι το νερό είναι τελείως ακατάλληλο. Πρέπει άμεσα να διακόψουν από το ιδιωτικό δίκτυο και να συνδεθούν άμεσα με την ΕΥΑΘ, διασφαλίζοντας την υγεία τους” υπογράμμισε ο δήμαρχος.

Πηγή: econews.gr

Σημαντικά στοιχεία για τη διαχείριση του νερού και τις αντιλήψεις των Ελλήνων σχετικά με τη λειψυδρία φανερώνει πανελλαδική έρευνα που πραγματοποίησε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, σοβαρές επιφυλάξεις ως προς την ποιότητα του νερού που καταναλώνουν εκφράζει το 76% των κατοίκων της πρωτεύουσας, χαρακτηρίζοντάς το επιβλαβές για την υγεία.

Παράλληλα, 9 στους 10 Αθηναίους θεωρούν ότι «πληρώνουν για νερό που δεν πίνεται», ενώ στο σύνολό τους οι ερωτηθέντες τάχθηκαν υπέρ της κατάργησης των ιδιωτικών πισινών ως μέτρο κατά της λειψυδρίας.

Οπως επεσήμανε ο κ. Γ. Πανηγυράκης, καθηγητής στο Οικονομικό Παν. Αθηνών και διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος ΜΒΑ, ο οποίος παρουσίασε τα στοιχεία της δημοσκόπησης στην ημερίδα που πραγματοποίησε η εταιρεία ECOCITY για τη λειψυδρία, εντοπίζεται σοβαρή διαφοροποίηση στη συνειδητοποίηση του προβλήματος ανά περιοχές της Ελλάδας.

Το 97% των κατοίκων της Περιφέρειας δήλωσαν ότι «δεν ξέρουν τι νερό πίνουν», ενώ σε περιοχές όπως η Αργολίδα, η Θεσσαλία και η Θεσσαλονίκη, όπου υφίσταται εντονότερο πρόβλημα έλλειψης νερού, οι κάτοικοι δείχνουν να έχουν πλήρη κατανόηση των συνεπειών της λειψυδρίας.

Σπατάλη
Αντιθέτως, όσοι διαμένουν σε περιοχές πλούσιες σε νερό ή προστατευμένες από έργα και μέτρα, φαίνεται ότι δεν διαθέτουν την απαραίτητη Παιδεία για την προφύλαξη και μη σπατάλη του πολυτιμότερου αγαθού για τη ζωή μας.

«Στην Ελλάδα δεν ξέρουν για το πρόβλημα, ενώ στην Αφρική ζουν με αυτό…», σχολίασε ο καθηγητής συγκρίνοντας τον βαθμό ωρίμανσης των πολιτών στη χώρα μας σε σχέση με τον αντίστοιχο της Αφρικής.

Η ποιοτική έρευνα πραγματοποιήθηκε σε στρωματοποιημένο δείγμα με εστίαση σε ομάδες από τοπικούς φορείς και παράγοντες και έγινε με συνεντεύξεις ανδρών και γυναικών ηλικίας 18-29 ετών.

Η ημερίδα στην οποία παρουσιάστηκαν τα στοιχεία διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Κύκλου Διαλόγου για το Νερό, ο οποίος ξεκίνησε τον περασμένο Μάιο στη Θεσσαλονίκη και αναμένεται να ολοκληρωθεί στα μέσα του 2009.

Πηγή: Έθνος.gr

Νερό με μεγάλη περιεκτικότητα σε βακτηρίδια πίνουν εδώ και χρόνια οι ακρίτες των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Οι ελάχιστοι Ελληνες που έχουν απομείνει να φυλάνε Θερμοπύλες στα ακριτικά νησιά, εκτός από όλες τις άλλες κραυγαλέες ελλείψεις που αντιμετωπίζουν, υποχρεώνονται να καταναλώνουν νερό από πεπαλαιωμένες δεξαμενές, οι οποίες αποτελούν πλέον εστίες μικροοργανισμών.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν οι αναλύσεις των δειγμάτων που συνέλεξε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Ερευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος» από τα νησιά: Φούρνοι, Αγαθονήσι, Αγιος Μηνάς, Αρκοί και Μαράθι. Από τη δειγματοληψία προέκυψε ότι το πόσιμο νερό και στα πέντε νησιά περιέχει ποσότητες βακτηρίων Ι. Coli, οι οποίες είναι αρκετά μεγαλύτερες από τα επιτρεπόμενα όρια. Το μόνο παρήγορο γεγονός είναι ότι από τις χημικές αναλύσεις δεν προέκυψαν ανησυχητικές συγκεντρώσεις καρκινογόνων ουσιών.

Υδροδότηση
Ο διευθυντής του Ινστιτούτου, Θοδωρής Τσιμπίδης, επισημαίνει ότι το πρόβλημα οφείλεται αποκλειστικά στις δεξαμενές στις οποίες συγκεντρώνεται το πόσιμο νερό. «Η βροχόπτωση στα συγκεκριμένα νησιά περιορίζεται συνήθως στην περίοδο από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο.

Για να καλυφθούν, λοιπόν, οι ανάγκες υδροδότησης είναι απαραίτητη η χρήση δεξαμενών. Το κακό είναι ότι αυτές οι δεξαμενές είναι παντελώς ακατάλληλες».

Οπως εξηγεί, οι τσιμεντένιες και μεταλλικές δεξαμενές που χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες, δεν μπορούν να κρατήσουν το νερό στη θερμοκρασία που χρειάζεται για να μην αναπτυχθούν βλαβεροί μικροοργανισμοί. «Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες οι δεξαμενές είναι συνεχώς εκτεθειμένες στον ήλιο σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Οταν η θερμοκρασία του νερού φτάνει στους 28 βαθμούς Κελσίου, είναι επόμενο να αναπτυχθούν μικροοργανισμοί», εξηγεί.

Το κακό, σημειώνει ο κ. Τσιμπίδης, είναι ότι, λόγω της απόστασης και της έλλειψης καλού συγκοινωνιακού δικτύου, οι κάτοικοι των νησιών πίνουν εμφιαλωμένο νερό, το οποίο μπορεί να είναι και αυτό ακατάλληλο για την υγεία τους.

Όπως διευκρινίζει «η θερμοκρασία του εμφιαλωμένου νερού δεν πρέπει να ξεπερνά τους 18 βαθμούς. Για να φτάσουν στα ψυγεία των κατοίκων αυτών των πέντε νησιών, όμως, τα μπουκάλια βρίσκονται για μεγάλο χρονικό διάστημα είτε σε αποθήκες, είτε στα γκαράζ των πλοίων και σε συνθήκες που κανένας δεν ξέρει αν είναι οι κατάλληλες για να διατηρηθούν στη σωστή θερμοκρασία».

Η λύση του προβλήματος, εκτιμά ο κ. Τσιμπίδης, μπορεί να δοθεί με σχετικά μικρό οικονομικό κόστος και παράλληλα θα προσφέρει τεράστια βοήθεια στους ακρίτες των μικρών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. «Για να δημιουργηθεί ένα αξιοπρεπές δίκτυο ύδρευσης, χρειάζεται να γίνουν δύο απλά πράγματα. Το πρώτο είναι να τοποθετηθούν δεξαμενές οι οποίες θα είναι κατασκευασμένες με εγκεκριμένα υλικά.

Οι δεξαμενές αυτές δεν θα πρέπει να παραμένουν εκτεθειμένες στον ήλιο και για τον λόγο αυτό καλό θα είναι να τοποθετηθούν μέσα στο έδαφος, ώστε να μην αυξάνεται η θερμοκρασία του νερού. Θα πρέπει ίσως να σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο οι Ιταλοί έφτιαξαν στα Δωδεκάνησα ένα σύστημα ύδρευσης που είναι καλό ακόμα και μέχρι σήμερα», καταλήγει.

Το αμέσως προσεχές διάστημα οι επιστήμονες του Ινστιτούτου θα συνεχίσουν τις μετρήσεις για την ποιότητα του νερού και στα μεγαλύτερα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ενώ σχεδιάζουν να κάνουν κάτι αντίστοιχο και στις Κυκλάδες.

Πηγή: Έθνος.gr

Η ειρωνεία είναι ότι ενώ τα αρμόδια υπουργεία αναγνωρίζουν τις σοβαρές επιπτώσεις από το βλαβερό για την δημόσια υγεία μέταλλο, θεσπίζοντας ανώτατο όριο 3 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο για τα επιφανειακά νερά (ποτάμια, λίμνες) και 30 μικρογραμμάρια στα υγρά απόβλητα των βιομηχανιών, στο πόσιμο νερό δεν έχουν καθοριστεί ακόμη όρια. Η χώρα μας παραμένει προσκολλημένη στα 50 μικρογραμμάρια ανά λίτρο που είναι το όριο που ισχύει όμως μόνο για το ολικό χρώμιο!
Από τις παραμονές Χριστουγέννων έχει σταλεί στο γραφείο του υπουργού Υγείας κ. Ανδρέα Λοβέρδου εμπιστευτικός φάκελος με τα στοιχεία που συνέλεξαν οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι των Οικολόγων Πρασίνων σε εμφιαλωμένα νερά. Από τους ελέγχους αυτούς διαπιστώνονται υψηλές συγκεντρώσεις έως και 22 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο εξασθενούς χρωμίου σε τρεις από τις εννιά ετικέτες εμφιαλωμένων νερών που ελέγχθηκαν, βάσει του μεριδίου της στην ελληνική αγορά. Πρόκειται για συγκεντρώσεις που εμφανίζονται 1.000 φορές πάνω από την τιμή των 0,02 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο που Αμερικανοί επιστήμονες πρότειναν ως στόχο για την ασφάλεια της δημόσιας υγείας, μετρώντας τις επιπτώσεις από την δράση του εξασθενούς χρωμίου στην Καλιφόρνια.

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Το νερό είναι εξαιρετικά σημαντικό για να υπάρχει ζωή στη γη. Το πίνουμε, μαγειρεύουμε με αυτό, πλένουμε και πλενόμαστε και καθαρίζουμε τα πάντα με την βοήθειά του. Παρά ταύτα, λίγα πράγματα γνωρίζουμε για το νερό που χρησιμοποιούμε καθημερινά.
Όλοι γνωρίζουμε ότι πίνοντας ακάθαρτο, μολυσμένο νερό θα ασθενήσουμε. Υποθέτουμε ότι το εμφιαλωμένο νερό είναι η καθαρότερη μορφή δεδομένου ότι είναι υγιεινά παρασκευασμένο και σφραγισμένο για να εμποδίζονται οι διάφορες προσμείξεις. Στη βιομηχανία εμφιαλωμένου νερού των 60 δις δολαρίων έχει υπάρξει τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια.
Οι διαφημίσεις εμφιαλωμένων ισχυρίζονται ότι πίνοντας νερό από πλαστικά μπουκάλια μας κάνουν να δείχνουμε λεπτοί, sexy, υγιείς, εύποροι και περιβαλλοντικά υπεύθυνοι. Τα πλαστικά μπουκάλια έχουν ήδη γίνει αξεσουάρ μόδας.
Σκεφτείτε το πάλι!
Ουσιαστικά ισχύει ακριβώς το αντίθετο! Πίνοντας εμφιαλωμένο νερό όχι μόνο κάνει ζημιά σε μας αλλά και στο περιβάλλον… Διαβάστε κάποιους μύθους για τα εμφιαλωμένα:

1. Είναι ασφαλές: Πολύς κόσμος το θεωρεί πιο ασφαλές από το νερό βρύσης. Δεν υπάρχει τέτοια εγγύηση. Έχουν αρρωστήσει άνθρωποι από εμφιαλωμένα λόγω υψηλών ενδείξεων από κολοβακτηρίδια. Έρευνα αποκάλυψε ότι το περισσότερο εμφιαλωμένο νερό είναι περίπου ισοδύναμο με το νερό βρύσης σε σχέση με τα μικρόβια και την χημική του σύσταση. Μία άλλη έρευνα προσδιόρισε ότι τουλάχιστον το 25% των εμφιαλωμένων (συμπεριλαμβανομένων εμπορικών σημάτων) είναι ουσιαστικά φιλτραρισμένο νερό βρύσης!
2. Είναι υγιές και εύγευστο: Βιταμίνες, ορυκτά, βότανα, πρωτεΐνες και όλα τα υπόλοιπα πρόσμικτα στο νερό πραγματικά δεν είναι τίποτα παρά ένα τέχνασμα του marketing. Τα ενισχυμένα νερά συνήθως περιλαμβάνουν ζάχαρες και τεχνητές γεύσεις για να γλυκαίνουν το αποτέλεσμα…
3. Είναι καθαρό: Οι ταμπέλες σε πολλά μπουκάλια με τις ενδείξεις «φυσικό» και «καθαρό» μπορεί να είναι παραπλανητικές. Έρευνες σε κάποιες εταιρίες βρήκαν στα νερά βακτήρια (όχι από αυτά που δημιουργούν πρόβλημα) και κάποια περιείχαν τοξικά βαρέα μέταλλα πολύ πάνω από τα επιτρεπτά όρια.

Δεν είναι μόνο αυτοί οι μύθοι, αλλά και οι ακόλουθοι λόγοι για να αποφεύγετε το εμφιαλωμένο νερό:

1. Είναι επικίνδυνο για το περιβάλλον: Κάθε χρόνο περίπου 1,5 εκ τόνους πλαστικό κατασκευάζεται για την παγκόσμια αγορά, χρησιμοποιώντας μεθόδους που απελευθερώνουν τοξικά όπως νικέλιο, αιθυλοβενζόλιο, αιθυλικό οξύ και βενζόλιο. Το πλαστικό των μπουκαλιών ονόματι πολυαιθυλένιο terepthalate (PET) αλλοιώνεται μετά από 400-1000 χρόνια. Ακόμα, πάνω από 80% από αυτά τα μπουκάλια πετώνται στα σκουπίδια αντί να ανακυκλώνονται. Εκτός από τις χωματερές, πολλά μπουκάλια καταλήγουν στους ωκεανούς, θέτοντας σε ρίσκο την θαλάσσια ζωή. Επίσης, η κατασκευή και μεταφορά τους σημαίνει επιπλέον έκλυση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
2. Επηρεάζει τους υδάτινους πόρους: Το εμφιαλωμένο νερό «μαζεύεται» από νερό που ρέει φυσικά στην επιφάνεια της γης από έναν υπόγειο σχηματισμό, ως αποτέλεσμα τη μείωση των αποθεμάτων υπογείων υδάτων. Καμιά φορά προέρχεται από παγετώνες που σημαίνει ότι καταστρέφεται ακόμα περισσότερο το περιβάλλον. Επίσης, κατά το φιλτράρισμα (διήθηση) εκτιμάται ότι 2lt νερού πετώνται για κάθε lt που εμφιαλώνεται (καθαρίζεται).
3. Κρυφά κόστη: Χρησιμοποιούνται πάνω από 17εκ. βαρέλια από πετρέλαιο για να δημιουργηθούν πλαστικά μπουκάλια. Αυτή η ποσότητα θα μπορούσε να παράξει ενέργεια για πάνω από 2,5εκ. σπίτια ή να κινήσει 1εκ. αυτοκίνητα το χρόνο. Και αυτό δεν συμπεριλαμβάνει τα απαιτούμενα καύσιμα για να μεταφερθούν τα μπουκάλια! Κυριολεκτικά «πίνουμε πετρέλαιο» στην προσπάθειά μας να βρούμε καθαρό νερό!

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;
Υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε για να μην είμαστε μέρος αυτής της παραφροσύνης!
-          Τοποθετήστε ένα φίλτρο καθαρισμού νερού στο σπίτι σας. Πίνοντας φιλτραρισμένο νερό είναι οικονομικότερο από το να πίνετε εμφιαλωμένο.-          Επιλέγετε νερό βρύσης (δικτύου) αντί για εμφιαλωμένο όπου υπάρχει η δυνατότητα.-          Χρησιμοποιείτε γυάλινα μπουκάλια για να τα ξαναγεμίζετε με νερό βρύσης.-          Μην χρησιμοποιείτε πλαστικά μπουκάλια.-          Πείστε τους υπόλοιπους να κάνουν το ίδιο!
Τώρα που γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά διαφορά ανάμεσα σε εμφιαλωμένο νερό και νερό βρύσης, πηγαίνετε στη βρύση σας και πιείτε μια γουλιά νερό! Εάν θέλετε να πιείτε 100% καθαρό νερό που θα δώσει σε εσάς και την οικογένειά σας έναν υγιεινό τρόπο ζωής, προμηθευτείτε ένα καλό σύστημα επεξεργασίας – καθαρισμού νερού. Αυτό που χρειάζεται είναι να κάνετε λίγη έρευνα και θα βρείτε ένα σύστημα που θα σώσει το περιβάλλον και την τσέπη σας! Από εσάς εξαρτάται!

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΕΟΣ ΤΥΠΟΣ αρ. φύλλου 3784 σελ. 21

Καλούμε το Υπουργείο Υγείας να προβεί σε άμεσες ενέργειες για την προστασία της δημόσιας υγείας

Οι Οικολόγοι Πράσινοι δώσαμε στις 11 Ιανουαρίου Συνέντευξη Τύπου στην οποία παρουσιάσαμε τα γενικά αποτελέσματα της 4μηνης έρευνας που πραγματοποιήσαμε σχετικά με την παρουσία εξασθενούς χρωμίου σε εμφιαλωμένα νερά και την ανυπαρξία κρατικών ελέγχων για το θέμα. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων ενεργειών μας, εξετάσαμε 9 ετικέτες εμφιαλωμένων νερών, όπου ανιχνεύσαμε εξασθενές χρώμιο σε τρεις από αυτές και σε επίπεδα που σε μια περίπτωση έφτασαν τα 22 ppb.

Όλες οι πρωτότυπες μετρήσεις στάλθηκαν από τις 23 Δεκεμβρίου στο γραφείο του Υπουργού Υγείας, κ. Λοβέρδου, ενώ κοινοποιήθηκε στον ΕΦΕΤ και στον αρμόδιο εισαγγελέα η συνοδευτική τους επιστολή με την οποία επισημαίναμε το θέμα και ζητούσαμε να διενεργηθούν άμεσα έλεγχοι και να θεσπιστεί διακριτό όριο για το εξασθενές χρώμιο, στα όρια του ανιχνεύσιμου. Επιλέξαμε να μην δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα των εταιριών που ελέγξαμε, αφενός διότι δεν μπορούμε να υποκαταστήσουμε τους κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς που διεκδικούμε να θεσπιστούν, και αφετέρου γιατί η έρευνά μας δεν ήταν εξαντλητική, καθώς για λόγους πρακτικούς επιλέξαμε δειγματοληπτικά 9 ετικέτες με πρωταρχικό κριτήριο τις πωλήσεις τους και την προέλευσή τους από πηγές που βρίσκονται κοντά σε “ύποπτες” για εξασθενές χρώμιο περιοχές.

Με δεδομένο ότι η αποκάλυψη των 3 ονομάτων θα εστίαζε το δημόσιο διάλογο γύρω από τις συγκεκριμένες εταιρείες και όχι στην ουσία του προβλήματος, δηλαδή την ανάγκη για θέσπιση ξεχωριστού, πανελλαδικού ορίου στα επίπεδα του ανιχνεύσιμου για όλα τα νερά ανθρώπινης κατανάλωσης (εμφιαλωμένα και μη), επιλέξαμε να δημοσιοποιήσουμε σε πρώτη φάση μόνο τα γενικά αποτελέσματα των ερευνών μας. Σημειώνουμε πως όλες οι μάρκες (και αυτές που βρέθηκαν θετικές στο εξασθενές) βρίσκονται εντός των υφιστάμενων ορίων για ολικό χρώμιο (50ppb), συνεπώς η κυκλοφορία τους είναι νόμιμη. Στην περίπτωση, όμως των 22ppb η συγκέντρωση εξασθενούς χρωμίου είναι χίλιες φορές υψηλότερη από το στόχο ασφαλείας της ανθρώπινης υγείας (0,02 ppb) που έθεσε τον Ιούλιο η Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας στην Καλιφόρνια και δέκα φορές υψηλότερη από το όριο των 2ppb που έθεσε η πρόσφατη δικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου Χαλκίδας αποκλειστικά και μόνον όμως για τον πρώην Δήμο Μεσσαπίας.

Παρά τις ενέργειές μας, παρότι κρούσαμε άμεσα και υπεύθυνα τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία, έχει περάσει ένας μήνας από τότε που γνωστοποιήσαμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας στον Υπουργό Υγείας, ο οποίος, όχι μόνο δεν φαίνεται να θορυβήθηκε, αλλά δεν έχει ακόμη αντιδράσει ούτε στο δελτίο τύπου του ΕΦΕΤ της 19ης Ιανουαρίου. Ο ΕΦΕΤ, στην ανακοίνωση αυτή που αφορά στα εμφιαλωμένα, αναγνωρίζει τον κίνδυνο από το εξασθενές χρώμιο και την ανάγκη θεσμοθέτησης ορίου, αλλά ξεκαθαρίζει πως τέτοιους ελέγχους δεν ενεργεί, προφανώς γιατί ο Υπουργός δεν έχει επιβάλει αυτή την υποχρέωση.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, όμως, οφείλουμε να είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στους πολίτες που καταναλώνουν εμφιαλωμένο νερό. Την στιγμή, όπου η πολιτεία δεν αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις που της αναλογούν, εμείς δεν μπορούμε να κρατήσουμε μυστικά τα αποτελέσματα των δικών μας, έστω μη εξαντλητικών, ερευνών.

Με την κίνηση αυτή, προσδοκούμε πως το Υπουργείο Υγείας θα προβεί επιτέλους σε άμεσους ελέγχους σε όλα τα εμφιαλωμένα νερά της χώρας καθώς και σε θέσπιση πανελλαδικού διακριτού ορίου για το εξασθενές χρώμιο για όλα τα νερά δημόσια χρήσης στα όρια του ανιχνεύσιμου.

Ακολουθούν τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας των Οικολόγων Πράσινων

1^η Ανάλυση δειγμάτων: (Χ11/520), 28/9/2011

2^η ανάλυση δειγμάτων: (Χ11/604), 10-15/11/2011

Πηγή: http://rodopinews.gr

Το πρόβλημα του νερού είναι πολυδιάστατο και ύψιστης σημασίας. Το 60% του βάρους του ανθρώπινου οργανισμού αποτελείται από νερό και χωρίς νερό δεν μπορούμε να ζήσουμε ούτε μία ημέρα. Από βιολογική και βιοχημική πλευρά, το νερό είναι το πιο σημαντικό μόριο. Σε υδατικά διαλύματα γίνονται όλες οι βιοχημικές αντιδράσεις που μας κρατούν εν ζωή. Χωρίς νερό δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος αλλά και πολλές καλλιέργειες τροφίμων. Στην Ελλάδα σήμερα η πολιτική για το νερό (είτε πόσιμο είτε αρδεύσιμο) είναι μάλλον κοντόφθαλμη. Η ιστορία με την εκτροπή του Αχελώου το αποδεικνύει περίτρανα.

Η σημασία του νερού στη βιομηχανία τροφίμων είναι τόσο μεγάλη όσες και οι πάμπολλες εφαρμογές του. Το νερό χρησιμοποιείται στον αγροτικό τομέα (αρδεύσεις), στην κτηνοτροφία, στη βιομηχανία παραγωγής ποτών (από αναψυκτικά ως μπίρες) αλλά και ως μέσο έκπλυσης όλων σχεδόν των πρώτων υλών που είναι τρόφιμα. Συνεπώς ο εξονυχιστικός έλεγχος του νερού είναι θέμα μείζονος σημασίας για την ασφαλή παραγωγή τροφίμων και ποτών.

Από επιστημονική πλευρά, οι έλεγχοι στο νερό ανήκουν σε δύο κατηγορίες: στους χημικούς και στους μικροβιολογικούς. Στους χημικούς αναλύονται χημικές ενώσεις και στοιχεία που η παρουσία τους καθιστά το νερό ακατάλληλο (π.χ., βαρέα μέταλλα), ενώ οι μικροβιολογικές αναλύσεις εστιάζουν σε μικροοργανισμούς-δείκτες όπως είναι π.χ. η Εscherichia coli. Για να είναι ένα δείγμα νερού κατάλληλο πρέπει να ικανοποιεί τόσο τα χημικά όσο και τα μικροβιολογικά όρια. Στις περισσότερες από τις διάφορες μετρήσεις που γίνονται, όπως αυτές του ΙΓΜΕ που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα, αυτές στο νερό του Ασωπού ή εκείνες που γίνονται στο θαλασσινό νερό σε διάφορες παραλίες για να τους αποδοθεί η μπλε σημαία, δυστυχώς εξετάζονται μεμονωμένα είτε οι χημικές είτε οι μικροβιολογικές παράμετροι.

Σε αυτό το σημείο έγκεινται οι τεράστιες ευθύνες της συντεταγμένης πολιτείας. Οι έλεγχοι είναι αποσπασματικοί και δεν γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα βάσει επιστημονικά δομημένου πλάνου δειγματοληψίας . Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν έναν κοινό παρονομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε τέσσερα(!) διαφορετικά υπουργεία (Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Η κατάσταση έγινε χειρότερη την περασμένη άνοιξη όταν με δύο προεδρικά διατάγματα από το υπ. Υγείας και το υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξαιρέθηκε ο ΕΦΕΤ από τους ελέγχους σε νερό, κρέατα, γαλακτοκομικά και μέλι. Η πολυδιάσπαση μεγάλωσε για να γίνει η χάρη σε κάποια συντεχνιακά συμφέροντα. Η έλλειψη ελέγχων συνεπάγεται εμπορική ολιγαρχία ή πλήρη αναρχία. Ετσι τιμωρούνται μόνο οι ευσυνείδητοι επαγγελματίες και οι νομοταγείς εταιρείες και κατ΄ επέκταση οι καταναλωτές.

Στο επίπεδο της ΕΕ οι οργανωμένες δράσεις σε επιχειρησιακό και ερευνητικό επίπεδο απαιτούν μια ολιστική αντίληψη. Το τρόφιμο πρέπει να το βλέπουμε υπό το πρίσμα «από το πιρούνι στο αγρόκτημα» (from fork to farm), αφού σε μολυσμένο περιβάλλον (π.χ., Ασωπός, Κορώνεια, Βόλβη) είναι αδύνατη η παραγωγή ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων. Πόσο ασφαλή μπορεί να είναι τα λαχανικά που παράγονται στον Μαραθώνα ή τα τρόφιμα που παράγονται από βιομηχανίες που χρησιμοποιούν το νερό του Ασωπού; Μήπως θα πρέπει να κινηθούμε προς τη δημιουργία ενιαίου υπουργείου Περιβάλλοντος και Τροφίμων που να στεγάζει ενοποιημένο και ανεξάρτητο, από κάθε είδους κομματική επιρροή, ΕΦΕΤ με ερευνητές και επιθεωρητές για το νερό των ποταμών και των λιμνών και την περιβαλλοντική μόλυνση που επηρεάζουν άμεσα το νερό που πίνουμε και τα τρόφιμα που τρώμε; Μήπως επιστήμονες και πολιτικοί πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για τον σχεδιασμό εθνικής πολιτικής για το νερό που να συνδυάζει στοιχεία για την αγροτική ανάπτυξη, τη διαχείριση των αποβλήτων αλλά και την παραγωγή τροφίμων; Γιατί να σπαταλάμε νερό σε υδροβόρες καλλιέργειες (π.χ., βαμβάκι) αντί να παράγουμε τρόφιμα με υψηλή προστιθέμενη αξία και υψηλότατη εξαγωγιμότητα (ελαιόλαδο, κρασί);

Ο κ. Ι. Ζαμπετάκης είναι λέκτωρ Χημείας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πηγή: tovima.gr

Παρουσία ολικού και εξασθενούς χρωμίου στα υπόγεια νερά σε περιοχές της Νότιας Θεσσαλίας που εντόπισε το ΙΓΜΕ σήμανε συναγερμό στην Βουλή.

Η Επιτροπή Περιβάλλοντος σε ειδική συνεδρίαση της εξέτασε τα πρόσφατα ευρήματα  (περιοχές Αρμενίου, Κιλελέρ, Στεφανοβικείου) μετά την ενημέρωση που είχε από την Ειδική Γραμματέα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Μ. Καραβασίλη και τον Γενικό Διευθυντή του Ινστιτούτου Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) Κ. Παπαβασιλείου.

Σύμφωνα με όσα κατατέθηκαν στην Επιτροπή, στην περιοχή έχει ανιχνευθεί ολικό και εξασθενές χρώμιο σε συγκεντρώσεις που ξεπερνούν θεσμοθετημένα ή επιστημονικώς παραδεκτά όρια. Παράλληλα έχουν ανιχνευθεί αυξημένες τιμές νιτρικών καταλοίπων και άλλων μετάλλων. Σε όλες τις περιπτώσεις τα αποτελέσματα των μετρήσεων είναι στατιστικώς σημαντικά, γεγονός που σημαίνει ότι η επιβάρυνση των υπόγειων υδάτων δεν αφορά περιστασιακό ή εποχιακό γεγονός αλλά έχει περισσότερο μόνιμο χαρακτήρα. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, οι αυξημένες τιμές χρωμίου φαίνεται να οφείλονται στην έκπλυση ψεκαστικών μηχανημάτων και στην απόρριψη παρασκευασμάτων και συσκευασιών αγροτικών φαρμάκων, ενώ δεν πρέπει να αποκλεισθεί και επιβάρυνση λόγω βιομηχανικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή.

Ό Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Βουλευτής Μαγνησίας κ. Κώστας Καρτάλης τονίζει ότι «η Επιτροπή λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, αποφάσισε την πραγματοποίηση νέας συνεδρίασης ώστε οι αρμόδιοι φορείς (Ειδική Γραμματεία Υδάτων – ΥΠΕΚΑ, αποκεντρωμένη διοίκηση Στερεάς Ελλάδος – Θεσσαλίας, Περιφέρεια Θεσσαλίας) να καταθέσουν τις προτάσεις τους για την αντιμετώπιση του προβλήματος και να ενημερώσουν για την πρόοδο των ενεργειών που έχουν ήδη δρομολογήσει. Στη συνεδρίαση προβλέπεται να κληθούν επίσης οι τοπικές αρχές των Δήμων Κιλελέρ και Ρήγα Φεραίου».

Πηγή: prionokordela.gr

O ΕΟΦ, στα πλαίσια της προστασίας της δημόσιας υγείας, απαγορεύει κάθε είδους διαφήμιση των συσκευών παραγωγής όζοντος, καθώς και κάθε σχετικό έντυπο που συνοδεύει τα προϊόντα αυτά, που περιλαμβάνουν ισχυρισμούς οι οποίοι προσδίδουν στο παραγόμενο οζονοποιημένο νερό θεραπευτικές ή προφυλακτικές ιδιότητες έναντι των ασθενειών. Οι ισχυρισμοί αυτοί εμπίπτουν στον ορισμό  του φαρμάκου  (βάσει της  Οδηγίας 2001/83/ΕΚ  όπως ισχύει)  και  η διάθεση των αντίστοιχων προϊόντων στην αγορά προϋποθέτει την χορήγηση άδειας κυκλοφορίας φαρμάκου από τον ΕΟΦ.   Τέτοια άδεια δεν έχει χορηγηθεί μέχρι σήμερα και επομένως, δεν είναι γνωστές οι επιδράσεις τους στον ανθρώπινο οργανισμό.

Αυτό γνωστοποίησε η γενική γραμματεία Καταναλωτή σε επιστολή της προς τις οργανώσεις των καταναλωτών με την οποία απάντησε σε σχετική επιστολή τους με την οποία δήλωναν την ικανοποίησή τους για τη λήψη μέτρων σχετικά με το θέμα.

Οι οργανώσεις των καταναλωτών ανέφεραν στην επιστολή τους ότι οι καταγγελίες τους στο Γενικό Γραμματέα Καταναλωτή κ. Δ. Σπυράκο »έπιασαν τόπο» διότι ο ΕΟΦ επέβαλε απαγόρευση σε κάθε είδους διαφήμισης συσκευών παραγωγής όζοντος, καθώς και κάθε σχετικό έντυπο που συνοδεύει τα προϊόντα αυτά, που περιλαμβάνει ισχυρισμούς οι οποίοι προσδίδουν στο παραγόμενο οζονοποιημένο νερό θεραπευτικές ή προφυλακτικές ιδιότητες έναντι των ασθενειών.

Όπως ενημέρωσε η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία ελέγχου με βάση τη νομοθεσία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και με τις συναρμόδιες αρχές συνεχίζει να διερευνά το ενδεχόμενο λήψης και επιπλέον μέτρων.

Οι οργανώσεις των καταναλωτών, μετά από τα παραπάνω, καλούν τους καταναλωτές να αποφεύγουν την αγορά τέτοιων συσκευών, μια και η επίσημη πολιτεία δια των Υπηρεσιών της (Ε.Ο.Φ),ενημερώνει ότι δεν έχει χορηγήσει άδεια στις εν λόγω συσκευές.

Πηγή: ΕΘΝΟΣ.gr